KĄCIK POETYCKI (43): Klucz
KLUCZ
Arktyka obrośnie kwiatami
słońce wstanie na zachodzie
a żadna żyjąca istota
nigdy nie zaśnie o głodzie
Ryby milczeć przestaną
i prawdę oznajmią mądralom
Piasek zamieni się w ziarno
a pieniądze na popiół się spalą
Kontynenty połączą się razem
w jeden ląd i jedno słowo
Życie pogodzi się ze śmiercią
aby mogło narodzić się na nowo
Za dnia zaświecą gwiazdy
i oczy nie zobaczą ciemności
Żebracy będą królami
a z przepychu powstaną prości
Echo w myślach czytać będzie
leśny anioł, towarzysz niedoli
Słowo otuchy rozwiane wszędzie
gorzka prawda, co czasami boli
Serca pękać przestaną
a oczy nawilgną od szczęścia
Choroby uleczalne się staną
gdy człowiek życie zrozumie
i odnajdzie swój klucz do wejścia
PAWEŁ JAĆKIEWICZ
Kraków/Naperville
meritum.us
LP Dodał 2672 wiadomości w serwisie
One Comment on “KĄCIK POETYCKI (43): Klucz”
Napisz komentarz:
Aby dodać komentarz należy wypełnić pola komentarz: i adres email.
Twój komentarz zostanie wyemitowany po zatwierdzeniu jego treści przez moderatora.
To tez bardzo ladny wiersz i zawiera czysta prawde,ale ja sie jej boje,bo jezeli kontynenty razem sie zlacza to moga doprowadzic do konca swiata ,gdyz wyparuje woda.Dlatego sklocam teraz kontynenty tropikalne,poniewaz istnieje takie prawdopodobienstwo miedzy Afryka a Azja.ze w niedalekiej przyszlosci moga sie polaczyc i jedynie klotnia ludzka moze jeszcze cos zmienic.Badalam to zjawisko sama..